วิจารณ์ภาพยนตร์เรื่อง "อยากได้ยินว่ารักกัน"

เรื่องราวของสอง คนที่คุณอาจจะเคยพบเคยเจอในชีวิตประจำวัน คนที่เคยอยู่ในกลุ่มของเพื่อนๆของคุณผู้ชาย ที่ไม่มีอะไรโดดเด้ง โดดเด่น นอกจากคำว่า “ธรรมดา”

และสิ่งที่ตอกย้ำความธรรมดาอันแสนธรรมดาของสองก็คือ การได้เกิดมาพร้อมกับก้าว เพื่อนสนิทของสองที่ขั้วตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง “กีฬาเด่น หน้าตาดี ฝีมือเด้ง เป็นคนดัง” คติประจำใจของก้าว ที่สองได้แต่ก้มหน้าก้มตารับชะตากรรมทุกทีเมื่อเดินคู่กับสองตั้งแต่เด็กยันโต

จนเมื่อเวลาผันผ่าน สองในวัยรุ่น สามารถสะบัดหนีออกจากก้าวได้ รวมทั้งหนีกิจการครอบครัวนั่นก็คือวงดนตรีงานแต่งของครอบครัว เพื่อตามล่าฝันของตัวเองให้ได้ นั่นก็คือการเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ยิ่งใหญ่

แต่ว่าฝันก็คือฝัน วงสองเป็นได้แค่วงเล่นในร้านหมูกระทะ และที่ซ้ำร้ายยิ่งกว่าก็คือ สองต้องมาเจอกับก้าว อีกครั้ง แหม...โชคชะตาคงอยู่คณะชวนชื่น มันถึงมาเล่นตลกกับสองไม่ว่างเว้นเลย

ยังดีที่ในชีวิตของสองได้มารู้จักกับหนอ หนอหญิงสาวที่กำลังผิดหวังจากความรัก แม้อารมณ์ไม่คงที่ แต่ความน่ารักนั้นคงทน...มาก

สองได้เจอกับหนอ เพราะเพลงที่หนอตามหา “อยากได้ยินว่ารักกัน” และเพลงๆเดียวกันนี้ กลับทำให้ มุมมองเรื่องความรักของทั้ง 3 เปลี่ยนไป…

ก้าว ผู้ที่รอคอยที่จะเจอคู่แท้

สอง ผู้ที่อยากจะได้ยินคำว่ารักจากคนที่เขารัก

หนอ หญิงสาวที่อยากจะพิสูจน์ว่า รักแท้นั้น(ต้อง) มีอยู่จริง